same same, but different

hallo,

na veel zwoegen ben ik uiteindelijk op vietnamese bodem beland, weliswaar heb ik deze tocht met mezelfe moeten afleggen. michael is de bus opgesprongen richting thailand en de jo is blijven plakken in phnom penh, alhoewel hij zich nu ook al in vietnam zou moeten bevinden. conclusie is dat het weer zoals in de oude tijd was: mezelf en mijn overpakte rugzak. Enkele dagen geleden ben ik in ho chi ming aangekomen, beter bekend misschien als siagon. de contradictie met cambodja is voelbaar, alleen al om het feit dat vietnam minder contradictorisch is. het voelt aan alsof je in een meer beschaafde wereld arriveert, naar aziatische maatstaven weliswaar, en dat is vooreerst al voelbaar in de veel hogere prijzen. In Saigon heb ik mij ten bedde gelegd bij een vietnamese familie, die me volpropte met massa's fruit waarvan ik niet eens weet of het wel fruit was.
onder het motto 'wees een toerist' ben ik de volgende dag een cyclo opgesprongen (dat is een fiets met een zitmand vanvoor, denkbaar afkomstig van het schroot) om de stad te verkennen. Na een bezoek aan het oorlogsmuseum, die ik bijna kokhalsend heb moeten verlaten, heb ik toeristgewijs de stad rondgereden op zoek naar souveniers. Op het einde van de dag ben ik dus een smak geld verloren en ben ik heel wat wijzer geworden wat betreft de bonanzakunst en hun licht erotische vormgeving. Voor de rest heb ik hier veel gerust en vietnamees geleerd.
tijdens mijn verblijf in saigon ben ik halstarig achervolgt geweest door een vietnamees boekenmeisje die me te pas en te onpas kwam storen tijdens het eten. zonder het te beseffen ben ik naar het schijnt haar nieuw vriendje. Ik heb moeten beloven dat ik zeker terugkom en dat ik een resem boeken van haar zal kopen, anders zou het kunnen dat mijn keel word overgesneden. (ja, de liefde kan mooi zijn) Ik was dus genoodzaakt saigon te verlaten en de bus te pakken naar eerder veiligere oorden. Nha Trang leek mij een goede optie, gelegen in centraal vietnam, de uitstekende keuze voor een zon, strand, zee vakantie, of zoiets.
Eens aangekomen was ik van plan rustig te stad te verkennen wanneer ik zowaar een bar word ingesleurd door vietnamese dames. Uit pure noodzak zit ik hier al drie dagen vast en mag ik af en toe de stad intrekken, weliswaar onder begeleiding, om iets te bezichtigen. maar ik treur niet, want hoewel 'familie' misschien een eerder rekbaar begrip is in vietnam, heb ik er 4 schatten van zusters bij.
Maar aan alle mooie dingen komt een eind en vanavond neem ik de bus naar hoi han voor god weet wat.

als laatste wil ik me verontschuldigen voor het gebrek aan foto's, mijn camera is namelijk gestolen in Phnom penh, de schuldigen: vander plaetsen uit deinze, nen fransman met een bizar lachje en a dirty girl(ja,ja mich...). maar niet getreurd mijn analoge camera heb ik nog steeds in de hand en dus blijf ik moedig mijn reis verderzetten.
het ga jullie goed
Tam biet
Benne