vrijdag 27 juli 2007

vietnam, vietnam


Touristen arbeid in hanoi

Kletsende vrouwen in hanoi

veel voorkomend symbool wat staat voor
eeuwig leven



man op wat moet zijn; zijn fiets



zonsopgang Nha Trang











miserie



gegroet iedereen,

ja, ja, de zomer moet zowaar over het europese continent zijn neergestreken, en dat is voelbaar hier in vietnam, nu het land sinds enige tijd overspoelt word door koppeltjes en gezinnen die komen genieten van een welverdiende vakantie. het is hen gegund.

kort voor mijn vertrek vanuit Nha Trang, ben ik door Dong de mototfiets opgeduwd, omdat het blijkbaar een noodzakelijkheid was voor haar dat ik haar familie ontmoette. Voor ik het goed em wel besefte bevond ik mij op het strand met haar moeder, nonkels, tantes, neefjes en nichtjes, zippend aan een saigon biertje. het had iets hallucinant maar ik wist dat het tijd was om te vertrekken.

Richting Hoi an heb ik een belgisch koppel leren kennen, die 3 weken het vietnamese land onveilig komt maken. Na een verschrikkelijk busrit en geen slaap zijn we samen het dorpje gaan verkennen. Tot nu toe een van de gezelligste en mooiste dorpjes die ik op mijn trip ben tegengekomen. De volgende dag hebben we een bromfiets gehuurd voor een 50km lange rit door de vietnamese vlakten, om My Son te bezoeken. Daterend uit de 7de eeuw is dit vervallen bouwwerk een van de belangrijkste bezienswaardigheden uit de regio en tevens UNESCO erfgoed. Nu zo'n vervallen bouwwerk heeft zeker zijn charme maar na Angkor moeten ze wel heel hard hun best doen. Ik treurde alvast niet, de trip op zich was zeker al de moeite.

Na afscheid te hebben genomen van mijn belgisch gezelschap heb ik nog een dagje vertoeft in Nha Trang. zeverend tegen het lokale personeel en ravottend met de kinderen, ben ik iets wijzer geworden wat betreft het sexleven van de gemiddelde vietnamese man. Bij traditionele vietnamezen is sex voor het huwelijk uit den boze. Aangezien een man voor het overgrote deel uit water bestaat en voor de rest uit hormonen viert hij zijn lusten bot bij de meisjes van plezier. Hier noemen ze dat niet 'd'hoeren' maar gebruiken ze het eufemisme 'de masseuse'. Op de vraag of je na het huwelijk deze praktijk verder zet. Gaf de man mij volgend antwoord. "My friend, today you like drinking sprite, tomorrow you like drinking beer!". het leven kan soms simpel zijn.

Na al deze interessante feiten was het weer tijd mijn tocht verder te zetten. Hue leek mij een logische stap. Hue is, met zijn vele pagodas, tombes en tempels het grootste religieus centrum van vietnam. Guesthouses en touroperators bieden dan ook talloze tours aan om deze bouwerken te bezoeken. Normaal ben ik niet echt tuk op dergelijke tours maar voor een keer wou ik mijn kans wagen. De volgende dag na mijn aankomst zijn we met een kleine groep de stad rondgereden, stoppend aan elk interresant bouwwerk. Om eerlijk te zijn had ik er niet zoveel aan. hoewel er toch wel 2 lichtpunten waren. Ten eerste was er het boedistisch bidmoment in een van de tempels. Boedisten spenderen hun gehele leven binnen een tempeldomein, vanaf het moment ze als kleine weesjongen het tempeldomein betreden. daar leiden ze een sober bestaan, bestaande uit bidden, meditatie en kung-fu. heel boeiend om te zien maar als er 1 ding is dat boedisten niet hebben dan is het wel een gevoel voor ritme, maar dat is hen vergeven. tweede interssant gegeven was het bezoek aan de thien mu pagoda. Niet zozeer voor zijn architectuur maar voor het feit dat dit de plaats is waar de boedist Thich Quang Duc in opgroeide. De man reed in 1963 met zijn auto naar siagon en stak er zichzelf in brand in het oog van de internationale pers. Dit om te protesteren tegen het onderdrukkend regime van president Ngo Dinh Diem (anti-communist en anti-buddhist). Zijn auto staat als eerbetoon uitgestald in Thien Mu.

Voor de rest heb ik in Hue veel gerust wegens een zware ontsteking op mijn
oog, nadat een vlieg drie dagen in mijn oog vertoefde en er niets beter op vond mijn oog te infecteren met toxische stoffen. Als dat nog niet genoeg is had ik ongelooflijke pijnsteken in mijn slokdarm. Ja, het leven kan soms hard zijn. De rust heeft me alvast goed gedaan en na Hue heb ik de bus genomen richting Hanoi, de hoofdstad van vietnam. Morgen neem ik de trein naar Halong Bay, in het oosten van Vietnam, om dan de trein te nemen naar sapa. Omgeven door bergvolkeren zal ik een 2daagse trektocht ondernemen, door wat moet zijn, een ongelooflijk mooi berglandschap.

voor ik het vergeet, wat betreft die mail inzake die quizvraag. Filou en pilli, het verbaasd me niets, maar jullie hadden het antwoord volledig correct.
Als laatste heb ik uit pure noodzakelijkheid, ja zelfs reizen kent soms zijn noodzakelijkheden, mezelf een nieuwe digitale camera aangeschaft, zodat jullie weer ten volle kunnen genieten van woord en beeld.
Bye
benne







1 opmerking:

Anoniem zei

Beste Ben

Het is steeds de moeite jou verhalen te lezen.. Het bezorgt me steeds meer kriebels om zoiets te ondernemen. Het bevalt je blijkbaar zeer goed, ook leuk steeds de kleine historiek te lezen ;)
Ik en Ana bevinden ons nu op Roemeense bodem. Een mooi land met een prachtige historiek, we bevinden ons in de hoofstad Boekarest op een appartement.
Boekarest enorm druk, veel auto,s winkels, blokken waar mensen in leven, huizen.. kortom alles wat een hoofdstad inhoudt!
Hier bevindt zich het tweede grootste gebouw van de wereld die ceausescu liet bouwen in de tijd van het communisme, indrukwekkend!
In Roemenie is alles mogelijk, het verkeer is hectisch in Boekarest. Taxis bezorgen je geen moment rust!
Mensen zijn hier enorm vriendelijk, we zijn net terug van het platteland, waar we zijn uitgenodigt door familie van Ana die ons overdonderde met eten en veel bier ;). We zijn vier dagen naar zee vertrokken wegens de enrome hitte, tot 40 grqden in schaduw wat dus niet te doen was in Boekarest.
Morgen vertrekken we naar de bergen.. en daarna nog twee dagen in Boekarest!
Ook nog iets om te melden, enorm mooie vrouwen hier en ze weten hier wel te feesten, de moeite!

Hou je goed Ben, ik verlang jou terug te zien.. geniet ervan!!!
Take care mon ami!

Groz bisous xx

Titus en Ana