the last post

Sabaidi iedereen,

Na moeizaam zoeken in Luang Prabang ben ik dan toch uiteindelijk in contact gekomen met de novice monnik, Nong Khan. Aan de voet van Phousi mountain hebben we lang zitten praten waarna hij me meebracht naar Sakem tempel, waar hij woonde. De volgende dag hebben we samen een tuktuk genomen om ergens in een godvergeten gat zijn familie te bezoeken. Het was grappig, in een kleine hut een middagmaal hebbend aan een kleine tafeltje met 2 monniken, terwijl de familie ergens in een hoek aandachtig mijn bewegingen in de gaten houdt, lachend terwijl ik het lokale Khmo eten verorbber.

Na 3 dagen in Nong Khan zijn gezelschap te hebben vertoeft was het weer tijd om afscheid te nemen. Ik was weer alleen en dat was goed zo, maar zoals dat gaat is een nieuwe vriend nooit veraf en heb ik mijn laatste dagen gespendeerd in het gezelschap van een lao gast die ik heb leren kennen op mijn kamer; nadat hij doodleuk ergens in de ochtend mijn kamer binnenstapte.

Momenteel bevind ik mij weer in vientiane, en in alle eerlijkheid moet ik bekennen, aangezien de laatste dagen een feit zijn, dat ik zal feesten en feesten. en er bestaat geen betere manier om dit met de locals te doen, dus samen met mijn lao vriend, die ik godweer waar heb ontmoet, hebben we samen de lokale discotheken onveilig gemaakt. Ik had de tijd van mijn leven, als enige falang lekker swingend met de lao people. Maar aan alle mooie dingen komt een eind en met pijn in het hart verlaat ik vanavond het fantastische lao om weer te keren naar Thailand, waar ik mijn reis in grandeur zal afsluiten met de full moon party in Ko Pha Ngan

het is mooi geweest

Lao

hallo vrienden,

de busrit van Hanoi naar Vientiane bleek een helse rit te worden. Verstrengeld tussen vracht en vietnamezen trachtte ik de slaap te vatten. Rond 7 uur 's morgens ontwaakte ik uit een lichte slaap om te concluderen dat de bus al geruime tijd tot stilstand was gekomen. Ergens midden in het verlaten heuvelachtige landschap was de bus zijn achteras doorgebroken. Na 5 uur lang wachten in de bloedhete ochtendzon besluiten we, dat ben ik en de vier andere westerse reizigers, om te liften. Voor 6 dollar hebben we een andere bus kunnen fiksen die ons helemaal naar Vientiane kon brengen. Uit pure noodzaak, ik was kapot en had bijna niet kunnen slapen, ben ik met enkele vietnamezen wodka beginnen drinken. dat spul was niet te zuipen maar het stelde mij wel in staat enkele uren slaap in te halen.

eens in Vietiane ben ik vroeg onder de wol gekropen om de volgende dag de ochtend vroeg te beginnen. Vientiane is een kleine en rustige stad en daarom besloot ik samen met mijn medereiziger een fiets te huren om op sportieve wijze de stad te verkennen. Na een heerlijke herbal sauna en een lao massage ergens in de bossen neem ik afscheid van mijn franse vriend. Ik stond er weer alleen voor.

In een kleine bar langs de mekong leer ik een marginale engelsman kennen met zijn thaise vrouw. Aangezien het al enkele weken geleden was dat ik nog eens was doorgezakt ging ik in op het voorstel om de lokale discotheek onveilig te maken. Aziatische discotheken hebben zo hun charme; de muziek trekt op niets, ze kunnen niet dansen en de omkadering laat ook de wensen over maar fun is het wel. Na een lange nacht lastiggevallen te zijn door de lokale homo's en jonge ladyboys besloot ik richting bed te gaan waar het rustig en veilig was.

na enkele dagen Vientaine, waar ik werd rondgeleid door twee lao dames, ben ik richting Vang Vieng gegaan. Noordelijk gelegen van Vientiane is Vang vieng, omgeven door dreigende bergen en felgroene rijstpaddies, een ongelooflijk mooi stukje natuur. Eens de nacht wederom was gevallen ontmoet ik bij toeval het nederlandse koppel dat ik leerde kennen in Halong Bay.

Na een goede nachtrust beluiten we met zijn drieen een brommer te huren. Rijdend langs kleine dorpjes genoten we van de mooie omgeving en de zachtaardigheid van de lokale bevolking.

Tevens zijn we op onze tocht beland op een tradiotionele Lao begrafenis. ergens langs de kant van de baan halfverscholen in de bossen was het een spektakel met talloze mensen; foto's nemend en lachend. een zeer bizar gegeven.

Na Vang Vieng heb ik de bus genomen richting Luang Prabang. De tocht zelf was een van de mooiste van mijn reis. het berglandschap in al zijn ruwheid en uitgestrekheid was een toonbeeld voor natuurlijke schoonheid. Passerend langs kleine dorpjes met hun rieten huizen waar vrouwen zichzelf wassen in een stroompje, waar de kinderen ravotten in het zand of verkoeling zoeken aan een lopend kraantje en waar de mannen rustig op hun terras zitten genietend van de rust. Het waren mooie taferelen om te aanschouwen.

Luang Prabang op zich is tevens een mooi stadje en wegens zijn uniekheid UNESCO erfgoed. Na hier enkele dagen vertoefd te hebben in het gezelschap van een charmant frans koppel was het oorspronkelijk plan om terug zuidelijk te gaan. De trip bracht mij echter meer noordelijk. In luang Prabang heb ik de boot genomen om dieper de mekong af te varen. Na een lange trip doorheen ruwe jungle arriveerde ik in Muong Neua. Een primitief dorpje gelegen aan de mekong en omringd door uitgestrekte natuur. Eens ik mij in een lokale hut ten bedde had gelegd heb ik een gezellige bieravond gehad met mijn nieuw gezelschap. Aangezien de elektriciteit slechts operationeel was tot 10 uur zijn we vroeg onder de veren gekropen. De volgende ochtend heb ik, samen met een itialiaans koppel en onze gids voor die dag, een lange trek gedaan van dorp naar dorp, doorheen rijstpaddies, riviertjes, terras watervallen, ploeterend door de modder terwijl bloedzuigers steeds hun weg naar onze voeten vonden. Ik was met volle teugen aan het genieten.

Op dit moment bevind ik mij terug in Luang Prabang waar ik enekel dagen zal vertoeven en misschien een ontmoeting heb met een jonge monnik waarmee ik een dagje zal vertoeven. (als alles goed gaat natuurlijk, Cyril en Paola:)).

Tot dan blijf ik lekker verder reizen genietend van de laatste twee weekjes.

Groeten

Benne

Halong bay en sapa

Halong bay

Black H'mong

David, from spain on the road less travelled

Couli, zalige black H'mong vrouw

Hallo waarde landgenoten,

Mijn laatste week in vietnam heb ik in schoonheid kunnen afsluiten. Eens in Hanoi heb ik de minibus genomen richting Halong Bay. Met zijn 3000 eilanden staat deze baai bekend als een van de mooiste van de wereld. waar schoonheid is zijn er natuurlijk ook toeristen, maar voor een keer kon ik met deze realiteit vrede nemen. Eens op de boot hebben we de haven verlaten om een bezoek te brengen aan 1 van de vele grotten die halong bay rijk is. Nu, de grot zelf was op zich een mooi gegeven maar vietnamezen, om een of andere reden die mij duister is, slagen erin, door middel van kleurbelichting en fonteintjes, er een lokaal disneyland van te maken. Na deze dubieuze bezichtiging zijn we de bay verder afgevaren waar we ten volle van haar schoonheid konden genieten. De stroom leidde ons richting waterplezier, waar we konden genieten van een kayak. Samen met een van de gidsen ben ik samen de kayak ingesprongen en ik had het weer aan mijn rekker. In plaats van enige vorm van sportiviteit te vertonen hebben we eerder rondgedobbert in het ruime sop, genietend van de nicotine die onze hersens binnensloop, en rara in geuren praten over de man zijn sexleven. Als ik weer in belgie ben schrijf ik er een boek over, als verwerkingsproces. Ruimschoots onze kayaktijd overschreden zijn we weer op de boot beland waar we konden genieten van een mooie zonsondergang, waarna ik onder een blote sterrenhemel, samen met een nederlands koppel, heb kunnen genieten van de lokale biertjes.

Na de nacht gespendeert te hebben onder de blote hemel en na gewekt te zijn geweest door de zonsopgang zijn we gestaag de baai afgevaren richting haven.

Eens terug in Hanoi heb ik diezelfde avond de trein genomen richting sapa, Gelegen in het noord-westen van vietnam. Met zijn vele bergen is sapa de ideale plaats om degelijk te wandelen. De regio staat ook bekend om zijn vele hill tribes, waaronder zo'n 60% behorend tot de black H'mong tribe en een resem minderheidsgroepen zoals Dzao en Red Dao, zichzelf onderscheidend door hun traditionele, kleurrijke klederdracht.

Eens aangekomen in sapa ondernamen we onze eerste trek richting caca village, een korte 3uur durende trek. Begeleid door 2 kinderen en een oude vrouw van de black H'mong tribe heb ik de, terleurstellende, trek tot een goed einde gebracht.

Omdat ik mijn tijd ten volle wou benutten heb ik in de namiddag een bromfiets gehuurd om de regio zelf te ontdekken. Samen met de spanjaard scheurden we de wegen af, genietend van de bizariteiten die we onderweg tegenkwamen. Eens aangekomen in een klein dorpje zijn we achtervolgd geweest door 2 Black H'mong vrouwen die met groot doorzettingsvermogen hun koopwaar trachtten te verkopen. Nu, de vrouwen en kinderen van de Black H'mong tribe, buiten het feit dat dat ze steeds iets trachten te verkopen, zijn ongelooflijk geestige mensen en het is een plezier om tegen hen te zeveren, dat we uit puur medelijden de 2 vrouwtjes een lift hebben gegeven op onze motorfiets. Ongelooflijk geestig.

Na een kleinverjaardagsfeestje van 1 van de 3 italiaanse meisjes zijn we vroeg uit de veren gesprongen voor een heerlijke 5 uur durende trek van dorp naar dorp. De trek bestond grotendeels in het trotseren van een steile afdaling, doordrenkt in het modder. dat was lekker slieren geblazen. Afgesneden van mijn groep heb ik mij bij enkele black H'mong vrouwen gevoegd, die mij prezen voor mijn snelheid en behendigheid in het modder. een mens heeft nu eenmaal zijn gaven.

Na 2 dagen sapa, halstarrig achtervolgd geweest door H'mong kinderen die hun koopwaar kwijt wilden, (ik was terug het grote slachtoffer) was het weer tijd om te gaan. Wederom bevind ik mij op dit vroege uur terug in Hanoi, waarna ik de bus zal nemen richting Lao. ik moet zeggenhet is weer mooi geweest.

Groeten

Benne