Lao

hallo vrienden,

de busrit van Hanoi naar Vientiane bleek een helse rit te worden. Verstrengeld tussen vracht en vietnamezen trachtte ik de slaap te vatten. Rond 7 uur 's morgens ontwaakte ik uit een lichte slaap om te concluderen dat de bus al geruime tijd tot stilstand was gekomen. Ergens midden in het verlaten heuvelachtige landschap was de bus zijn achteras doorgebroken. Na 5 uur lang wachten in de bloedhete ochtendzon besluiten we, dat ben ik en de vier andere westerse reizigers, om te liften. Voor 6 dollar hebben we een andere bus kunnen fiksen die ons helemaal naar Vientiane kon brengen. Uit pure noodzaak, ik was kapot en had bijna niet kunnen slapen, ben ik met enkele vietnamezen wodka beginnen drinken. dat spul was niet te zuipen maar het stelde mij wel in staat enkele uren slaap in te halen.

eens in Vietiane ben ik vroeg onder de wol gekropen om de volgende dag de ochtend vroeg te beginnen. Vientiane is een kleine en rustige stad en daarom besloot ik samen met mijn medereiziger een fiets te huren om op sportieve wijze de stad te verkennen. Na een heerlijke herbal sauna en een lao massage ergens in de bossen neem ik afscheid van mijn franse vriend. Ik stond er weer alleen voor.

In een kleine bar langs de mekong leer ik een marginale engelsman kennen met zijn thaise vrouw. Aangezien het al enkele weken geleden was dat ik nog eens was doorgezakt ging ik in op het voorstel om de lokale discotheek onveilig te maken. Aziatische discotheken hebben zo hun charme; de muziek trekt op niets, ze kunnen niet dansen en de omkadering laat ook de wensen over maar fun is het wel. Na een lange nacht lastiggevallen te zijn door de lokale homo's en jonge ladyboys besloot ik richting bed te gaan waar het rustig en veilig was.

na enkele dagen Vientaine, waar ik werd rondgeleid door twee lao dames, ben ik richting Vang Vieng gegaan. Noordelijk gelegen van Vientiane is Vang vieng, omgeven door dreigende bergen en felgroene rijstpaddies, een ongelooflijk mooi stukje natuur. Eens de nacht wederom was gevallen ontmoet ik bij toeval het nederlandse koppel dat ik leerde kennen in Halong Bay.

Na een goede nachtrust beluiten we met zijn drieen een brommer te huren. Rijdend langs kleine dorpjes genoten we van de mooie omgeving en de zachtaardigheid van de lokale bevolking.

Tevens zijn we op onze tocht beland op een tradiotionele Lao begrafenis. ergens langs de kant van de baan halfverscholen in de bossen was het een spektakel met talloze mensen; foto's nemend en lachend. een zeer bizar gegeven.

Na Vang Vieng heb ik de bus genomen richting Luang Prabang. De tocht zelf was een van de mooiste van mijn reis. het berglandschap in al zijn ruwheid en uitgestrekheid was een toonbeeld voor natuurlijke schoonheid. Passerend langs kleine dorpjes met hun rieten huizen waar vrouwen zichzelf wassen in een stroompje, waar de kinderen ravotten in het zand of verkoeling zoeken aan een lopend kraantje en waar de mannen rustig op hun terras zitten genietend van de rust. Het waren mooie taferelen om te aanschouwen.

Luang Prabang op zich is tevens een mooi stadje en wegens zijn uniekheid UNESCO erfgoed. Na hier enkele dagen vertoefd te hebben in het gezelschap van een charmant frans koppel was het oorspronkelijk plan om terug zuidelijk te gaan. De trip bracht mij echter meer noordelijk. In luang Prabang heb ik de boot genomen om dieper de mekong af te varen. Na een lange trip doorheen ruwe jungle arriveerde ik in Muong Neua. Een primitief dorpje gelegen aan de mekong en omringd door uitgestrekte natuur. Eens ik mij in een lokale hut ten bedde had gelegd heb ik een gezellige bieravond gehad met mijn nieuw gezelschap. Aangezien de elektriciteit slechts operationeel was tot 10 uur zijn we vroeg onder de veren gekropen. De volgende ochtend heb ik, samen met een itialiaans koppel en onze gids voor die dag, een lange trek gedaan van dorp naar dorp, doorheen rijstpaddies, riviertjes, terras watervallen, ploeterend door de modder terwijl bloedzuigers steeds hun weg naar onze voeten vonden. Ik was met volle teugen aan het genieten.

Op dit moment bevind ik mij terug in Luang Prabang waar ik enekel dagen zal vertoeven en misschien een ontmoeting heb met een jonge monnik waarmee ik een dagje zal vertoeven. (als alles goed gaat natuurlijk, Cyril en Paola:)).

Tot dan blijf ik lekker verder reizen genietend van de laatste twee weekjes.

Groeten

Benne