the last post

Sabaidi iedereen,

Na moeizaam zoeken in Luang Prabang ben ik dan toch uiteindelijk in contact gekomen met de novice monnik, Nong Khan. Aan de voet van Phousi mountain hebben we lang zitten praten waarna hij me meebracht naar Sakem tempel, waar hij woonde. De volgende dag hebben we samen een tuktuk genomen om ergens in een godvergeten gat zijn familie te bezoeken. Het was grappig, in een kleine hut een middagmaal hebbend aan een kleine tafeltje met 2 monniken, terwijl de familie ergens in een hoek aandachtig mijn bewegingen in de gaten houdt, lachend terwijl ik het lokale Khmo eten verorbber.

Na 3 dagen in Nong Khan zijn gezelschap te hebben vertoeft was het weer tijd om afscheid te nemen. Ik was weer alleen en dat was goed zo, maar zoals dat gaat is een nieuwe vriend nooit veraf en heb ik mijn laatste dagen gespendeerd in het gezelschap van een lao gast die ik heb leren kennen op mijn kamer; nadat hij doodleuk ergens in de ochtend mijn kamer binnenstapte.

Momenteel bevind ik mij weer in vientiane, en in alle eerlijkheid moet ik bekennen, aangezien de laatste dagen een feit zijn, dat ik zal feesten en feesten. en er bestaat geen betere manier om dit met de locals te doen, dus samen met mijn lao vriend, die ik godweer waar heb ontmoet, hebben we samen de lokale discotheken onveilig gemaakt. Ik had de tijd van mijn leven, als enige falang lekker swingend met de lao people. Maar aan alle mooie dingen komt een eind en met pijn in het hart verlaat ik vanavond het fantastische lao om weer te keren naar Thailand, waar ik mijn reis in grandeur zal afsluiten met de full moon party in Ko Pha Ngan

het is mooi geweest