Lost in Translation

Rancharaburi

Mijn verjaardagsfeestje in Bangkok

China town

Isaan feestje

Mijn goede friend Mr.Som Chai en zijn garde

Joy, mezelf en een andere gozer



Markt in Yala, Isaan


Kletsende Isaan vrouwen

Joy zijn lokale biertent in Isaan

Links de thaise schoonheid noi en haar vriedin bee

Sticky rice burgers

Mijn slaapplaats in Isaan

Mijn lokale kok aan de centrale kookplaats

Gegroet vrienden,

Het is een tijdje geleden dat ik van me liet horen op mijn eigen blog, waarvoor mijn verontschuldigingen. Na een goede maand in Azie te vertoeven leek mij nu de tijd rijp jullie daarom wederom schriftelijk te woord te staan.

Op het moment van dit schrijven bevind ik me momenteel in bangkok. De weg bracht me hier na lange omwegen doorheen Thailand, Laos en cambodja. Zoals jullie weten begon ik men moeizame tocht in bangkok, waarna ik de trein nam richting Koh Paghnan; voor rust, zon zee, strand en Aum. Na twee dagen worden tropische eilanden me iets te veel dus was het weer tijd de rugzak ter hande te nemen en terug te keren richting Bangkok om Aum haar broers en familie te ontmoeten. Na een dagje vertoeft te hebben in hun gezelschap was het tijd de bus te nemen richting Isaan. Isaan, gelegen in het Noord-Oosten van Thailand, is de minst ontwikkelde regio in Thailand maar de leukste mensen van thailand wonen er; een beetje het west-Vlaanderen van thailand als het ware. Net zoals dat in laos verloopt stond de tijd even stil tijdens mijn verblijf in Isaan. Met de versleten familiebromfiets scheurden we de vele slechte wegen in Nung Bua Lumphu af. S'avonds begaven we ons richting thuis waarna we met het halve dorp genoten van wiskhy, Leo bier en bizarre biersnacks. Eens de alcohol zijn werk begon te doen, en dat duurt niet lang voor thai, werden de walkie-talkies en geweren bovengehaald om in legeruniform en zaklamp op het hoofd jacht te maken op veldmuizen. Isaan thai staan bekend als alleseters, als wat de natuur schenkt is potentieel voedsel. Armoede kent zo zijn noodzakelijkheden. Hoewel de regio door de jaren heen een gestage ontwikkeling kende en de noodzaak om alles te eten wat voor handen is geen voldongen feit meer is; is het nog steeds gebruikelijk om jacht te maken op dergelijk ongedierte. Dit louter als dronken tijdverdrijf. Hoewel ik met niemand kon spreken , buiten met mijn vriedin, heb ik mij kostelijk geamuseerd in Isaan. Maar aan alle mooie dingen komt een eind en zo ook aan Isaan en mijn vriendin. Laos wachtte me op.

Dankzij mijn verblijf in Thailand heb ik een geweldige ontsteking opgelopen op maag en urinewegen door het gebruik van het hygienische toilet. Na een kortverblijf in Vietiane nam ik de bus naar het mooie Luang prabang voor rust, vrede en een goede dokter. dat laatste geen makkelijke klus. In het eerste ziekenhuis kreeg ik een bier lao aangeboden maar geen medisch onderzoek en in het tweede ziekenhuis trachtten 3 jonge verpleegsters met mij te flirtten. Nu hadden ze wel mooie kiekjes maar ik bleef onverzorgd zitten met mijn ontsteking. Na lange omwegen heb ik uiteindelijk een dokter gevonden en na een lange rust heb ik eventjes gewerkt in een eet-en drink tuin, na ik goede vriend ben geworden met de manager SomPhon. Aangezien ik toch niets beter had te doen, ben ik na mijn lange verblijf de vlieger opgesprongen richting Bangkok met SomPhon. Die stad heeft toch een tijdje nodig om degelijk verkent te worden dus vertoefde ik er eventjes om de stad te bezichtigen, bizarre feestje mee te maken, mot te krijgen van 3 thaise vrouwen (geen zorgen ik bleef ongeschonden en nu hebben ze me heel graag) en rond te hangen met de halve garde tuktuk- en taxi chaufeurs uit bangkok, tevens allemaal afkomstig uit Isaan.

In die tijd vertoefde Joachim ergens in Cambodja en met nog altijd geen duidelijk plan vertrok ik naar Phnom penh om hem en Thida, die we leerden kennen uit onze vorige trip, een bezoekje te brengen. Na mijn verblijf in Cambodia lanceerde ik het motto "zie eens iets nieuws" en daarom nam ik de bus richting bangkok om vandaaruit naar Myanmar te vertrekken. Mijn Visa aanvraag is nu aan de gang en na Myanmar blijf ik misschien nog eventjes in Thailand en ga ik naar Mae sot om eventueel te vrijwilligeren in Birmamese vluchtelingenkampen. Nadien zal het geld er waarschijnlijk door zijn. Voor de rest rest mij niets zinnig te vertellen en zal ik jullie daarom niet verder vevelen.

Het ga jullie goed en sorry voor de late vertraging van mijn tweede mail.

groeten

Benne